ქეთიკონა მოვიდაააა

როგორ ხართ როგოროო?! მომნატრებიხართ ხომ იცით.

მე როგორ ვარ?! მშვენივრად. რა მომკლავს. საცხოვრებელი ადგილი გამოვიცვალე. სამხრეთ გერმანიიდან დასავლეთ გერმანიაში გადავბარგდი. დიდ ქალაქში ცხოვრება მომდომებია ქალბატონს.

როგორ ვცხოვრობ?! მშვენივრად, რა მიჭირს. კარადაში ჯდომას და იქ ჭამას ვერ გადავეჩვიე ჯერ კიდევ.

ახალ ბინაში ჩემს დაქალთან ანასთან ერთად ვცხოვრობ. საყვარელი ადამიანის გვერდით ცხოვრებას რა ჯობია!

იმის ხათრით რომ იღვიძებ დილით სიხარულით, რომ თავი გადაყო იმის საწოლისკენ და თბილი სიტყვები მოისმინო. ღამე ტკბილად რომ ჩაუგორდები საწოლში და სანამ წივილ-კივილზე არ გადავა, მისი საწოლი რომ დატოვო და ძილი დააცადო, მაგამდე მყუდროდ რომ ხარ მოწყობილი. კიდევ იმას რა ჯობია, თავს რომ მოისაწყლებ, საწყალი ხმით და თვალებით რომ ახედავ და გული რომ ვერ გაუძლებს და დიდი სიყვარულის მეტყველი სახით რომ გასწევს სამზარეულოში დღის ნებისმიერ მონაკვეთში დაუზარებლად რამე საკვების ოთახში შემოსატანად.

კარგია კარგი ეს ყველაფერი. დამიჯერეთ!

გერმანელები ვერ წვდებიან და ვერ ხვდებიან რა ხდება ჩვენს შორის. კოლნში რომ ჩამოვედი, ცოლ-ქმარმა, ვის სახლშიც მე და ანა ვცხოვრობთ, დამპატიჟეს კაფეში. შუა საუბარში მითხრეს,თურმე ჩამოსვლამდე ანას უთქვამს მათთვის ქეთი მჯობია ყველაფერში, ის ჩემზე უკეთესიაო. მეც გავიკვირვე, მართლა ესე თქვა თქო?! ჰოდა მოუტყუებიხართ, ანასთან მე სად მივალ, გაცილებით უკეთესია ჩემზე თქო. გაკვირვებული სახეებით გადახედეს ერთმანეთს.

ანა უკვე სტუდენტია, სადაც სწავლობს მეც მაგ უნივერსიტეტში მინდა ჩაბარება. იმ დღეს ლექციაზე გავყევი და შემთხვევით იურიდიულ განყოფილებაში შემეხედა. ეჰ.. კაი იყო.

იმ დღეს შინის კონცერტზე ვიყავით, დარბაზში 400-მდე ქართველი იყო. ამდენი ქართველი არ მენახა ერთად რაც გერმანიაში ვარ.

ჰო, მართლა თქვენ ალბათ არ იცით ჩემს საყვარელ ერზე - გერმანელებზე წარმოდგენა რომ შემეცვალა. ძალიან ვწუხვარ, მაგრამ ჩემი საყვარლები აღარ არიან.

დავამთავრებ მაგისტრატურას და ჩამოვალ. ესენი ქართველის გვერდით ცხოვრების ღირსები არ არიან. განა რამეზე გაბრაზებული ვარ. ასე ვფიქრობ უბრალოდ. ეს დამანახეს ამ ხნის მანძილზე. კანონი უბრძანებს რომ გაიღიმონ და თავაზიანები იყვნენ და არიან. რა წუთშიც შესაძლებლობა ექნებათ გადახვევის, არ აგვიანებენ. ყველაფერი გაწერილი აქვთ და იმით ხელმძღვანელობენ. არ მინდა ყველაზე ვისაუბრო და ხაზი გავუსვა და წერილი დავუსვა. შეიძლება ყველა არაა ესე, მაგრამ ამ ხნის მანძლზე ვისთანაც შეხება მქონია ეს დამანახეს. ვწუხვარ, მაგრამ აღარ ვაფანატებ ამათზე. :D:D:D:D:D:D:D სააააააააამაგიეროოოოდ ჩემი ერი შემიყვარდა და დავაფასე მეტად, ვიდრე აქამდე.

ეს ესეც უნდა ყოფილიყო. შეიძლება გიყვარდეს სხვა ქვეყანაც და ერიც, ვინ გიშლის ბატონო, მაგრამ არ უნდა გაფანატებდეს ბრმად!! ესეც ესეეე.

ჰო, ჩემი გვანციკო დედა გახდა. დემეტრეს ნაცვლად,ჩვენდა გასაკვირად მარიამი დაიბადა.:))

ჩემი თათიკო ქმარ - შვილითურთ სამშობლოში იმყოფება. მეც ბოლო დღეები სულ ქართულ ფილმებს და სიმღერებს ვუსმენ და ყველგან ქართული ქუჩები და ხალხი მელანდება.

მიყვარხართ. ცხოვრება მშვენიერია..:)))